วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

HBD ARTIT 8 :: NEWBACK


 



    HAPPY BIRTH DAY ARTIT 8


        'อย่างี่เง่าดิพี่แบ็ค'      
        'ถ้ากูมันงี่เง่านัก เราก็เลิกกันไปเลย!'
        '............'

        พูดออกไปแบบไม่ทันได้คิด....

        ตอนนี้ผมกับมันเลิกกันได้หกวันแล้ว
        กำลังจะครบหนึ่งสัปดาห์ในวันพรุ่งนี้
        ตรงกับวันเกิดของผม...

        วันเกิดปีนี้ผมคงไม่มีมันมาอวยพรให้สินะ


        "ฮึกๆ ไอ้เหี้ยเอ้ย ได้เหี้ยนิว"
        ผมนั่งร้องไห้จะเป็นจะตายเป็นคืนที่เจ็ดติดต่อกัน
        ตลอดสัปดาห์ผมแบกสังขารไปซ้อมเหมือนซอมบี้ โทรม ผอมแห้งเหมือนไม่มีแรง ตาบวม ใครๆ ในสโมสรก็ทัก
        เรื่องที่ผมกับมันเลิกกันยังไม่ได้บอกใคร
        ไอ้นิวไม่มีการง้อหรือติดต่อมา
        มันไปเก็บตัวทีมชาติ เราทะเลาะกันผ่านโทรศัพท์เพราะมีคนส่งภาพมันกับแฟนเก่ามาให้ผมดู
        รู้ว่าแฟนเก่า....แต่เขายังติดต่อกัน
        ผมหึง ผมผิดเหรอ
        สุดท้ายก็จบแบบไม่เคลียร์ ผมประชดด้วยการบอกเลิก ไอ้นิวไม่ตอบอะไร
        แต่การที่มันเงียบไปตลอดสัปดาห์แบบนี้ก็ตอบได้แล้ว
        ว่าเราคงเลิกกันจริงๆ
        "มาทำให้กูรักมึงทำไม ทำไมห๊ะ! ตึง!"
        เพล้ง!
        ผมปากรอบรูปเข้าฝาผนัง มันตกลงกระทบพื้นพร้อมด้วยกระจกที่แตกละเอียด มันก็เหมือนใจผมตอนนี้
        ละเอียดแล้ว รักจนใจจะขาด แต่ก็ไม่กล้าเป็นฝ่ายง้อมัน
        เออ อยากเลิกก็เลิกไปเลย
        ผมนอนราบไปกับที่นอน ไม่คิดเลยว่าผมจะมีน้ำตาเยอะขนาดที่ร้องมาหลายวันก็ยังไม่หมด
        อีกไม่ถึงสิบนาทีจะเที่ยงคืน
        กำลังจะก้าวเข้าสู่วันที่ 11

        'นิวรักพี่แบ็คนะ สัญญาเลยว่าวันเกิดพี่ปีหน้านิวก็จะมาบอกรักพี่แบ็คแบบนี้เหมือนเดิม'
        'สัญญานะ'
        'สัญญาครับ'

        ไหนวะคนที่สัญญาบอกว่าจะบอกรักกู
        มึงจะทุรนทุรายเหมือนกูไหมนิว มึงจะร้องไห้เหมือนกูไหม
        "นิว กูจะตายอยู่แล้ว ฮึกๆ"
        วันเกิด....
        ผมควรต้องยิ้มและมีความสุขสิ ทำไมผมต้องมานอนร้องไห้ด้วย
        "นิว....ฮึกๆ ฮือออ"
        ผมนอนร้องไห้ด้วยสติที่ไม่เต็มร้อย ไม่รู้ว่าร้องไปนานเท่าไหร่ ในหัวของผมมีแต่ภาพของมันอยู่เต็มไปหมด
        มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ...
        ถ้าย้อนกลับไปได้ ผมจะไม่ประชดมันด้วยคำว่าเลิกอีกผมสัญญา
        ถ้ามันย้อนกลับไปได้....
        มันก็จะได้มาอยู่กับผมที่นี่

        ตอนนี้......















        "ร้องไห้ทำไม"




        ผมพยายามปรือตามองไปที่หน้าประตู เงาลางๆ ของใครบางคนยืนอยู่ตรงนั้น ม่านน้ำตาทำให้การมองเห็นของผมมีปัญหา
        แต่หูของผมยังดีอยู่และเสียงที่ได้ยินก็ทำให้ผมใจเต้นแรง
        แรงจนน้ำตาผมไหลลงมามากกว่าเดิม
        "ฮึกๆ ฮึกๆๆ"
        "บอกนิวสิ ใครทำอะไรพี่แบ็คของนิว" เสียงพูดดังขึ้นพร้อมกับตัวของคนพูดเคลื่อนมาใกล้ผมที่นอนอยู่บนเตียง
        เตียงยวบลง ผมหันหน้าไปมอง
        "ตาบวมหมดแล้ว ที่รักของนิวไม่สวยแล้ว" มันยื่นมือมาเกลี่ยน้ำตาออกให้
        ผมกัดปากแน่น เมื่อมองเห็นคนตรงหน้าชัดขึ้น
        หมับ!
        "ไอ้เหี้ย มึงมันเหี้ย" ผมขยับพลิกตัวเข้าไปหามันแล้วดันตัวขึ้นกอดมันไว้เต็มแรง ไอ้นิวอ้าแขนรับกอดของผม
        ผมกระซิบด่ามันไม่หยุด
        "มึงมันเลว ไอ้เหี้ยนิว ฮึก ฮือ"
        มันไม่พูดอะไร มันทำแค่เพียงลูบหลังผมเบาๆ มันปล่อยให้ผมด่าต่อไป จนผมหยุดมันถึงพูดขึ้น
        "พี่แบ็คไม่มีนิวอยู่ข้างๆ พี่แบ็คเหงาไหม เสียใจหรือเปล่า"
        ผมถูกไอ้นิวรวบตัวเข้าไปกอด ผมเกยจนเกือบจะนอนอยู่บนตัวมัน ตัวมันสั่นไม่แพ้ผม
        ผมพยักหน้ารัวๆ
        "พี่แบ็คขาดนิวได้ไหม ไม่มีนิวอยู่ พี่แบ็คมีความสุขบ้างไหม" มันยิงคำถามต่อมา
        ผมส่ายหน้าก่อนจะตอบยืนยันอีกครั้ง
        "กูขาดมึงไม่ได้นิว ขาดมึงไม่ได้ กูเหมือนจะตายเลยนิว" ผมบอกความในใจตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
        แต่ก่อนจะเจอมันผมอยู่ได้ ผมไม่เคยร้องไห้
        แต่ตอนนี้มันทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป ผมขาดมันไม่ได้ ผมร้องไห้ให้มันทั้งคืนทั้งวัน
        เพิ่งรู้ตอนที่ต้องมาสัมผัสกับคำว่า 'เลิกกัน' จริงๆ
        "นิวก็ขาดพี่แบ็คไม่ได้เหมือนกัน ขอได้ไหมอย่าพูดคำว่าเลิกอีกได้ไหม นิวใจจะขาดพี่แบ็ครู้หรือเปล่า"
        "ได้นิวได้ ฮึกๆ ฮืออ"
        ผมกอดมันแน่น มันเองก็รัดเอวผมจนแน่นเหมือนกัน
        ไม่เอาแล้ว จะไม่พูดคำนี้ออกไปอีกแล้ว
        ไม่ใช่แค่มันคนเดียวที่ตาย ผมเองก็เหมือนตายทั้งเป็น จากคำพูดตัวเอง
        "ถ้าเราขาดกันไม่ได้ พี่แบ็คต้องไม่พูดคำนั้น เชื่อใจนิวนะทั้งหมดของนิว นิวยกให้พี่ไปหมดแล้ว เชื่อนิวนะ"
        ผมพยักหน้า เงยหน้าขึ้นมองมัน
        ผมลูบไล้ไปตามโครงหน้าของนิว มันก็เสียใจเหมือนผมใช่ไหม
        ตามันบวมเหมือนกัน
        ถ้าเลิกกันแล้วทำให้เราสองคนเหมือนคนตายแบบนี้
        ผมจะไม่มีทางให้เหตุการณ์เหมือนสัปดาห์ที่ผ่านมาเกิดขึ้นอีก
        "นิวรักพี่แบ็คนะ ปีนี้นิวทำตามสัญญาว่าจะมาบอกรักพี่ในวันเกิด ปีหน้านิวก็จะมาบอกซ้ำในวันนี้ นิวจะบอกรักพี่แบบนี้ไปทุกๆ ปี ขอให้พี่มั่นใจในตัวนิวก็พอ"
        มันจูบลงมาบนหน้าผาก
        "กูก็รักมึง กูจะเชื่อมึงแค่คนเดียว รักนิวนะ"
        น้ำตาผมค่อยๆ แห้งแล้วหายไป
        ผมยังกอดกับไอ้นิว เหมือนโหยหาช่วงเวลาที่ขาดหาย
        ไอ้นิวมันพูดเบาๆ ที่ข้างหู
        "สุขสันต์วันเกิดนะครับ ต่อจากนี้ไปเราจะไม่ทะเลาะกัน เราจะรักกันแบบนี้ไปทุกๆ วันเลยนะ"
        "ขอบคุณนะนิว"

        นาฬิกาบอกเวลาว่าเลยเข้าวันเกิดผมมาได้เกือบสี่สิบนาทีแล้ว
        นิวมันทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับผมเสมอ
        มันหนีออกจากโรงแรมเพื่อมาหาผม......

        เสียใจที่ไม่เชื่อใจมัน
        แต่ทั้งหมดเป็นเพราะว่าผมรักมันนะ รักมาก
        สัญญาเลยว่าผมจะไม่ประชดด้วยคำว่าเลิกอีก

        สัญญา.....

        "รักนะครับที่รักของนิว"



        By NanZnn

SF HALOWEEN DAY :: NEWBACK

           






              Haloween
👻🎃🎃








          "Lady and Gentleman........"

          "ค่ำคืนที่ท้องฟ้าไร้ดวงดาวและแสงจันทร์ คืนที่ท้องทะเลส่งคลื่นเกลียวใหญ่เข้ากระทบฝั่ง รอบข้างเงียบสนิท ไร้ผู้คน ลูกมะพร้าวโชคร้ายลอยเข้าฝั่งพร้อมด้วยสาหร่ายที่พันติดมา แสงไฟจากห้องพักเริ่มดับไปทีละดวง"

          "กา! กา!"
          "เสียงของนกที่มีสีดำทั้งตัว นกที่เป็นสัญลักษณ์ของความโชคร้ายดังกังวาลไปทั่วทั้งเกาะ เสียงของมันดังแข่งกับเสียงลมในท้องทะเล....."
          "ใครน่ะ!"
          "ชายที่เพิ่งเข้ามาพักที่นี่เป็นคืนแรกส่งเสียงถามจากทางด้านหลัง เสียงฝีเท้าที่ได้ยินในตอนแรกมันหายไป เสียงหวีดวิ้วของลมดังกลบเสียงนั้น"
          "เขาหันหน้ากลับลงทะเลเป็นรอบที่สอง"

          "แคร่กกกก"
          "ใคร!"
          "เขาหันไปตะโกนถามจากทางด้านขวา เมื่อเสียงคล้ายกับเสียงของใบมะพร้าวกำลังถูกลากไปตามทางเดินที่เป็นอิฐสีแดงดังขึ้นสักพัก และตอนนี้มันก็หายไปอีกครั้ง...."

          "ตึกตัก ตึกตัก"
          "แม้ว่าวิวข้างหน้าจะดูสวยขนาดไหน แต่ใจของชายคนนี้ก็ไม่สงบนิ่งแล้ว เขาไม่รอให้ใครมาเชิญขึ้นห้อง เขาผุดลุกจากเก้าอี้ที่เขานอนเอนดูดาวทันที"
          "ตุบ!"
          "แต่ยังไม่ทันได้ออกเดิน เสียงเหมือนมีของหนักๆ บางอย่างตกจากที่สูงลงพื้นก็ดังขึ้นเสียก่อน"
          "มีคนอยู่เหรอ ใคร!"
          มองไปทิศทางที่ได้ยินเสียง เห็นเพียงความมืดมิดที่สะท้อนกลับมา ไม่นานลูกมะพร้าวสีเขียวสดก็ค่อยๆ กลิ้งไปทางทะเลเรื่อยๆ แน่นอนว่าชายคนนั้นตกใจจนตาค้าง....."
          "มันกลิ้งมาจากไหน? มันกลิ้งมาได้ยังไง?"

          "กรี๊ดดดดดดด!!!!!!"
          "!!!!!!!"










          "ไม่ฟังๆๆๆ ไม่เอาแล้วโว้ย!!!!!"
          "โหพี่แบ็คอ่ะ เสียบรรยากาศหมดเลย ฮาโลวีนก็ต้องนั่งฟังเรื่องเล่าผีๆ สิ" ผมนั่งเท้าคางพลางจ้องคนที่นั่งปิดหูแล้วหันหลังให้ผมด้วยรอยยิ้ม
          ให้ตายเหอะน่า พี่แบ็คทำอะไรทำไมก็ดูเซ็กซี่แบบนี้นะ
          วันนี้คือวันปล่อยผี ผมพาพี่แบ็คมาพักผ่อนที่เกาะกูด บรรยากาศที่นี่ถือว่าดีมากถึงมากที่สุด ตอนมาถึงวินาทีแรก พี่แบ็คยิ้มกว้างแล้วกอดผม
          อ่า.....ชีวิตผมก็ทำเท่านี้
          ทำให้เมียดีใจ
          เพราะฉะนั้น บนเกาะเลยมีงานเล็กๆ สำหรับแขกชาวไทยและชาวต่างชาติที่มาพักในรีสอร์ทให้มาร่วมสนุกกัน
          Halloween Party!
          มีคนมาผลัดกันเล่าเรื่องผี บ้างก็ฮาเรียกเสียงหัวเราะ บ้างก็น่ากลัวจนต้องเขยิบเข้าหาคนข้างๆ
          พี่แบ็คเป็นคนแรกที่ลุกออกจากงาน และผมต้องเดินตามมา
          "ไปไกลๆ เลยมึงอ่ะ มาเที่ยวทะเลแล้วทำไมกูต้องมานั่งฟังเรื่องน่ากลัวทำลายบรรยากาศด้วย"
          พี่แบ็คหันมาด่าก่อนจะหันหน้ากลับไปทางเดิม
          ผมรีบลุกจากเก้าอี้ตรงมุมห้อง เดินมานั่งยองๆ ตรงหน้าของพี่แบ็คที่น้่งทำหน้าหงิกอยู่บนเตียง
          "โอเคๆ ผมยอมแพ้"
          "เออ งั้นมึงก็ไปอาบน้ำเลย สกปรก" พี่แบ็คใช้ขาถีบมาที่ไหล่ผมไม่แรง ไม่เจ็บ แต่ผมก็แกล้งล้มเรียกร้องความสนใจไปแบบนั้น
          ผมใช้มือจับที่ข้อเท้าพี่แบ็ค
          แหม.....ถ้าผีในงานมันน่ากลัวไป เราลองมาเล่นผีในห้องกันดูไหม....
          "ไอ้นิว! ปล่อยขา"พี่แบ็คพยายามชักขาตัวเองกลับไปแต่ไม่ได้ผล
          ผมยิ้มกริ่ม สายตาผมคงสื่อออกไปทุกอย่าง เพราะตอนนี้พี่แบ็คเริ่มมองกลับมาอย่างหวาดระแวง
          "ผมมีผีที่ไม่น่ากลัวมาชวนพี่เล่น พี่สนไหม"
          ตลอดประโยคที่ผมพูด ผมก็ลูบวนที่ข้อเท้าพี่แบ็คไปด้วย เห็นชัดเลยว่าพี่แบ็คกลืนน้ำลายลงคออยู่หลายรอบ
          "ไม่เล่น! ไอ้เหี้ยนิว!"
          พี่แบ็คด่าผมเสียงดังมาก เมื่อตอนนี้ผมไม่ได้ลูบวนแค่ข้อเท้า ผมลากปลายนิ้วสูงขึ้นไปตามขาอ่อน จนถึงขอบขากางเกง
          รับรองผีนี้พี่ได้ลองแล้วจะติดใจ
          ผีผ้าห่ม โดยนิวคนเดิม....
          "ลองเถอะ ผมให้เล่นฟรี" ผมพูดจบปุ๊บ ก็ลุกขึ้นผลักที่แบ็คล้มลงไปนอนกับเตียง
          พี่แบ็คดูจะตกใจ เขาขัดขืน ทำผมเหนื่อยเอาเรื่อง

          "ไอ้นิว อ้ะ! อย่ากัด นิว!" 



           
   ขออ่านแบบเต็มไม่คัทได้ที่ไลน์  Line ID : @xil4890p (มี@ด้วย)


       จากเพจฟิคนักบอลไทย


          By NanZnn ❤️