PROJECT NC :: FOOTBALLER NEWBACK 1.6

  *เหตุการณ์หลังจากที่หนีเที่ยว*

  Footballer 1.6

            NEW*BACK ❤

                   ‘น่าเบื่อเนอะนิวผู้หญิงพวกนั้นน่ะ’

        “มึงเชื่อกูไหมนิว”

          ผมหัวเราะให้กับคำถามนั้นของพี่แบ็ค ผมได้ยินมันมามากกว่าสิบรอบเห็นจะได้ ตั้งแต่ออกจากร้านยันกลับมาถึงบ้านพักพี่แบ็คก็จะถามอยู่คำถามเดียวคือ

เชื่อเขาไหม....

“นิวเคยไม่เชื่อพี่เหรอ” ผมหันไปมองคนที่เดินตามหลัง มือของเราจับกันไว้แน่นเพราะพี่แบ็คไม่ยอมปล่อย พอผมจะปล่อยเอาแล้วเขาจะกระชับมือให้แน่นขึ้นกว่าเดิม

รู้เลยอาการแบบนี้คือกำลังง้อ

ง้อทำไมเหรอครับ....ก็คงรู้ว่าตัวเองผิดที่หนีเที่ยวล่ะมั้ง นี่ถ้าไม่ได้พี่มุ้ยกับพี่ก้องที่ใช้แผนซ้อนแผน ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคืนนี้พวกสาวๆ (?) จะไปลงเอยกับบันนี่คนไหน

แต่ถามว่าผมโกรธมากไหม อืม.....มันไม่ใช่ความโกรธหรอกครับ ผมเป็นห่วงมากกว่า

ในนั้นมันไม่ใช่ที่ๆ พี่ๆ เขาจะไปกัน อย่าลืมว่าบนอกทุกคนมันมีธงชาติติดอยู่ ใครๆ ก็จำได้ไม่ดีแน่ถ้ามีคนเอาไปใส่ไข่ทำให้พวกเราเสียหาย มันส่งผลต่อทีมชาตินะครับถึงแม้ว่าจะไม่ได้กินจนเมามายก็เถอะ และอีกอย่าง

ในนั้นเก้งกวางมันเยอะ...คนจ้องจะเขมือบพี่แบ็คก็มีไม่น้อย ข้อนี้ที่ผมห่วงมากที่สุด

“เคยมั้ง จำไม่ได้ แต่วันนี้มึงต้องเชื่อกูนะนิว กูไม่ได้อยากเที่ยวเล้ยยยย” เขาพูดเสียงสูง ผมหัวเราะลั่น ไม่ค่อยเห็นพี่แบ็ครั่วๆ แบบนี้บ่อยๆ นะครับ

“ขอคิดดูก่อนละกัน” ผมตอบแน่นอนว่ามันทำให้พี่แบ็คเขาไม่พอใจ เขาไม่ได้ต้องการคำตอบแบบนี้จากปากของผมนี่นา

ผมยิ้มไม่พูดอะไรอีก จับมือพาเขาเดินกลับบ้านพัก คนอื่นๆ คงทยอยกลับกันมาหมดแล้วไม่ทันได้สังเกตุซะด้วยดีนะที่พวกผมเหมารถกันไปคนละคัน คุณลุงทุกคนก็ใจดีให้กำลังใจพวกเราให้เก็บสามแต้มให้ได้ด้วย

“ขอโทษนะนิว กูผิดเองจริงๆ นั่นแหละ” จู่ๆ พี่แบ็คก็พูดขึ้นในขณะที่ผมกำลังชาร์จแบตโทรศัพท์ทั้งของผมและของเขาอยู่ที่โต๊ะ

ผมหันกลับไปมองยืนพิงโต๊ะยกมือกอดอกตั้งใจฟังที่เขาพูด พี่แบ็คนั่งบนเตียงหันหน้ามาทางผม สีหน้าสำนึกผิดเต็มที่

“ผิดแล้วรู้ว่าผิดนิวไม่โกรธพี่หรอก” ผมบอกตามที่คิด

อย่างที่บอกครับว่าผมไม่ได้โกรธแค่เป็นห่วง ห่วงมากๆ สถานที่ที่พี่ๆ เขาไปมันไม่ใช่สวนสนุกหรือห้างสรรพสินค้า เราไม่มีทางรู้หรอกว่าในนั้นจะเกิดอะไรบ้างแล้วยิ่งกับคนที่เป็นที่รู้จักด้วยแล้วล่ะก็

ก่อนหน้าเราคบกันพี่จะไปไหนนั่นมันสิทธิ์ของพี่ผมห้ามไม่ได้ แต่ตอนนี้พี่แบ็คเป็นของผมมันก็เป็นสิทธิ์ของผมที่จะหวงและห่วงเป็นธรรมดา

แต่คบกันต้องมีเหตุผลและต้องเชื่อใจกัน คนสำนึกผิดแล้วจะมาตีโพยตีพายให้ขอโทษอยู่ได้มันก็ไม่ใช่ ยิ่งกับพี่แบ็คคนที่ไม่ค่อยยอมลงให้ใครกับเป็นห่วงความรู้สึกผมแค่นี้มันก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ

“รักมึงนะนิว ขอโทษอีกรอบ กูจะไม่ทำอีก” เขายิ้มส่งมาให้ ผมพยักหน้า

“ผมก็รักพี่ ขอแค่อย่าทำอีกก็พอครับ”

พี่แบ็คค่อยๆ เอนตัวลงนอนน่าจะกินเหล้ามาคงมึนไม่น้อย น้ำไม่อาบแน่ๆ ไม่ต้องเรียกให้เสียเวลา ผมเดินไปหยิบเสื้อผ้าตั้งใจจะเข้าไปอาบน้ำแล้วออกมากอดพี่แบ็คไว้

กึก

กำลังจะก้มลงห่มผ้าให้คนที่กำลังเคลิ้มหลับก็ต้องชะงัก เมื่อสายตาดันได้ดีไปมองเข้าในจุดต้องห้ามของพี่แบ็ค มือที่จับผ้าห่มนี่แทบร่วง

ตอนนี้พี่แบ็คกำลังนอนบิดตัวไปด้านซ้ายเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่ถูกปลดกระดุมสองเม็ดบนเอาไว้ตอนนี้มันเผยอออกกว้างจนมองเห็นไปถึงไหนต่อไหน ไหนจะตัวแดงๆ นั่นอีกไม่รู้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอลหรือเพราะอากาศที่เปลี่ยนไปมากันแน่

เอาแล้วไง

ผมก้มมองส่วนล่างของตัวเอง งานเข้าแล้วดันหื่นไม่รู้เวล่ำเวลา แล้วพี่แบ็คก็มาหลับเอาป่านนี้ ปกติผมไม่เคยปลุกพี่แบ็คจากการนอนหลับเท่าไหร่หรอกนะ

แต่ครั้งนี้ผมจะทำ

“พี่แบ็ค” ผมนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วเขย่าคนหลับช้าๆ

ครั้งแรกไม่ตื่น

“พี่แบ็คครับ ที่รักของนิว” ผมก้มลงไปพูดใกล้ๆ หู ตั้งใจพ่นลมหายใจร้อนๆ เป่ารดข้างแก้มของพี่แบ็ค และคราวนี้มันได้ผล

“อื้อ....นิว” พี่แบ็คงัวเงียลืมตาขึ้นมองผม เชื่อไหมว่าภาพนี้มันเซ็กซี่อย่างหาอะไรเปรียบไม่ได้

ไม่เคยสังเกตุตอนพี่แบ็คกำลังตื่นนอนมาก่อนเลย หลังจากนี้คงต้องปลุกบ่อยๆ ซะแล้วมั้ง

“ลุกขึ้นมาคุยกับนิวหน่อยนะ” ผมก้มลงไปพูดใกล้ๆ หูพี่แบ็คเหมือนเดิม เพียงแต่คราวนี้ผมสอดแขนเข้าไปที่หลังแล้วค่อยๆ ช้อนตัวพี่แบ็คขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง

“ง่วง” น้ำเสียงเริ่มเหวี่ยงนิดๆ แต่ผมมองข้าม

“นิวว่านิวเปลี่ยนใจแล้วดีกว่า” ผมพูดพร้อมเหล่ตามองคนที่ยกมือขึ้นขยี้ตาอย่างงัวเงีย น่าฟัดเหี้ยๆ พี่แบ็คเบิ่งตามองผมประมาณว่ามึงพูดเหี้ยอะไร

“………..”

“นิวอยากให้พี่แบ็คทำอะไรบางอย่างไถ่โทษ” ผมพูดพร้อมกับใช้มือเอื้อมไปคร่อมตัวพี่แบ็คไว้ อีกฝ่ายมัวแต่จ้องหน้าผมโดยไม่ทันระวังว่าตอนนี้เราสองคนอยู่ใกล้กันมากแค่ไหน

“ทำอะไร” ผมก้มลงมองเนื้อเนียนๆ ที่โผล่พ้นสาบเสื้อ พี่แบ็คมองตามสายตาของผมคงเห็นว่าตัวเองอยู่ในสภาพไหน เขาน่าจะได้คำตอบที่ดีมากกว่าคำตอบจากปากผมแล้วล่ะ

“แต่กูง่วงแล้วนะ” พี่แบ็คพูดปฏิเสธ แต่ผมยกนิ้วขึ้นไปจิ้มที่ปากของเขา

หยุดพูดเถอะพี่......

เพราะยังไงกูก็จะเอา!

“นะครับ นะที่รักของนิว” พูดจบก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ หน้าของพี่แบ็ค

ผมกดริมฝีปากของตัวเองเข้าที่ปลายจมูกของพี่แบ็คอย่างหยอกล้อ เขยิบตัวเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นแชมพูสระผมที่ถูกผสมไปด้วยกลิ่นควันบุหรี่จางๆ สารนิโคตินคงช่วยกระตุ้นเรื่องเพศได้แน่ๆ เพราะตอนนี้ผมกลับสูดดมกลิ่นนี้เข้าไปเต็มปอด รู้สึกชอบขึ้นมาซะอย่างนั้น

“จะให้ทำอะไร เอากูเหมือนทุกวันน่ะเหรอ” ผมหลุดยิ้ม พี่แบ็คก็ดูจะพูดตรงเกินไปนะนิวว่า พูดจาขวานผ่าซากแต่ดันน่ารักไง ผมพยักหน้าก็ถูกล่ะผมตั้งใจจะเอาอยู่แล้ว

แต่มีบางอย่างที่อยากให้พี่แบ็คลองทำไง

“นิวขออะไรอย่างนึงได้ไหม” ผมลองถามจริงๆ ไม่ต้องถามก็ได้เพราะรู้คำตอบอยู่แล้ว

“อะไร” ผมยิ้มมีเลศนัย มองหน้าอกของพี่แบ็คอีกหนึ่งทีก่อนจะเงยหน้าตอบ

“ช่วยตัวเองให้ดูหน่อย”

พูดไปแล้ว....พี่แบ็คนี่ช็อคไปเลย เผลออ้าปากผมต้องใช้ปลายนิ้วดันคางเขาให้ปากชิดกัน อย่าหาว่าผมโรคจิตนะวันก่อนดูหนังโป๊มาแล้วคิดว่าถ้าลองให้เมียตัวเองทำเนี่ย.....น่าจะเข้าท่าดี

“ขออะไรของมึงเนี่ย” พี่แบ็คเขยิบตัวให้ชิดหัวเตียง ทำท่าทางหวาดกลัวเหมือนเห็นผมเป็นโจรโรคจิตไปได้ แต่คิดว่าหนีพ้นเหรอ ผมปิดกั้นไว้หมดแล้ว

“นะๆ นิวอยากเห็นตอนพี่ทำสีหน้าเร้าอารมณ์ ตอนที่พี่สอดนิ้วเข้าไปด้วยตัวเอง....นะครับที่รัก” พูดที่ริมใบหูเล็กๆ นั้น สัมผัสได้ว่าพี่แบ็คมีอาการเกร็งและขนลุกทั่วร่างกาย

ผมผละใบหน้าออกมามองคนที่ผมรักที่สุดชัดๆ พี่แบ็คกัดปาก หนังตากระตุก ปากสั่นๆ เหมือนอยากด่าผม มือก็กำแน่นเหมือนอยากจิกหัวผมแล้วเขย่าๆ

ขอโทษนะวันนี้คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นครับคุณอาทิตย์

“ได้ไหม ช่วยตัวเองให้นิวดูหน่อย” ย้ำอีกรอบ พี่แบ็คมองค้อนลูกตาแทบหลุดแหนะ

ผมขำให้กับท่าทางของพี่แบ็ค มันตลกมากนะที่วันนี้พี่แบ็คต้องยอมให้ผม ปกติถ้าเรื่องงอนกันพี่แบ็คเขาอ้อนได้ไม่มีปัญหา แต่ถ้าถึงขนาดให้ทำอะไรโดยไม่เต็มใจแบบนี้พี่แบ็คจะเริ่มมีปัญหาแล้วครับ มาดคุณนายใหญ่เริ่มออก แต่วันนี้เขาผิดเขาเถียงผมไม่ได้

พี่แบ็คกัดฟันพูด ส่วนผมยิ้มร่า....

“มึงจำไว้นะนิว อย่าให้ถึงทีที่มึงทำผิดบ้าง กูจะเอาคืนให้หนักเลย”

“จำจนตายเลยที่รัก” ผมเขิยบให้ห่างจากพี่แบ็ค ชี้ไปที่ปลายเตียงพี่แบ็คก็ลุกขึ้นไปนั่งขัดสมาธิลงตรงนั้น ส่วนผมก็ย้ายมานั่งที่เดิมของพี่แบ็คเมื่อสักครู่นี้แทน

ผมพิงหัลงกับหัวเตียงมองพี่แบ็คด้วยแววตาจาบจ้วง อยากให้มันแสกนได้ ให้มันทะลุถึงข้างใน แม้จะเคยเห็นมาบ่อยแล้ว แต่ผมก็ตื่นเต้นทุกครั้งที่ร่างกายของพี่แบ็คถูกปกปิดไปด้วยเครื่องแต่งตัว

ยิ่งเวลาค่อยๆ ปลดมันออกช้าๆ ผมยิ่งชอบใจ

“อื้อออ” พี่แบ็คเริ่มจากการถอนหายใจ แต่เชื่อไหมว่าเสียงที่ออกมากระตุ้นต่อมหื่นของผมได้เป็นอย่างดี

ผมเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง

“อ๊ะ..นิว” พี่แบ็คถอดเสื้อออกช้าๆ แต่ที่กระตุ้นได้มากคือการที่ปลายนิ้วไปสัมผัสเข้ากับยอดอกแล้วครางเป็นชื่อของผมเนี่ยสิ

เชี่ย!

   By NanZnn ❤



ขออ่านแบบเต็มไม่คัทได้ที่ไลน์  Line ID : chjkkvdds