วันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2558

PROJECT NC :: FOOTBALLER TONGPRINCE 1.8


*เหตุการณ์หลังจากที่หนีเที่ยว*


  Footballer 1.8




         ‘เอาเหล้าอีกๆๆ วู้ววว’’



        กวินนนนนนนน เอิ้ก
          ยืนดีๆ ผมบอกไอ้เด็กข้างๆ พยายามจับให้มันยืนตรงๆ แต่ทำไม่ได้ ผมควักเงินจ่ายให้คุณลุงคนขับรถด้วยความยากลำบากเมื่อไอ้ปริ๊นมันโงนไปเงนมา
          กวินอยู่ไหนนนน มันส่งเสียงดังจนผมกลัวว่าพี่โก้จะลุกขึ้นมาด่า
          ผมรับร่างไอ้ปริ๊นไว้เมื่อมันทำท่าจะเดินแต่ไม่ไหวหน้าจะล้มไปจูบดินเอา กอดมันไว้ด้วยแขนหนึ่งข้าง ส่วนอีกข้างก็ง้างอยากตีตูดมันแรงๆ
          ผมพยุงโดยการใช้แขนรัดเอวมันไว้แล้วกระเตงมันกลับที่พัก มันชี้นกชี้ไม้ส่งเสียง กวินๆ ตลอดทาง มันเห็นอะไรบินผ่านไม่ได้เลยนะสะบัดแขนจะวิ่งตามไปจับ
          เหมือนเลี้ยงลูก....
          กวินนน
          “ครับ ผมก้มลงไปมองไอ้ปริ๊นที่เดินปวกเปียกอยู่ข้างผม มันเงยหน้าขึ้นมามองทำหน้าสงสัย มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ พอเห็นเป็นผมมันก็ยิ้ม
          อยู่นี่นี่เองงง กวินนนน ผมส่ายหัวให้
          กลัวกูหายเหรอ?
          ตอนที่ผมเดินเข้าไปเห็นมันนั่งอยู่ในผับตอนนั้นผมยอมรับว่าโมโหมากๆ โกรธเลยล่ะ แน่นอนครับก็มีมันเมาอยู่คนเดียว ไม่รู้จักระวังตัวเลย มันกินเหล้าไม่ได้แต่ก็ยังจะกิน
          เมาไม่ว่า...แต่นัวเนียเลียปากนี่รับไม่ได้
          ตอนนั้นผมเองเหมือนความโกรธบังตาเลยนะ แค่เห็นมันทำท่าจะเข้าไปจูบปากน้องผู้หญิงคนนั้นผมก็อยากจะกระโดดถีบ
แบกขึ้นบ่าพาออกมาจากร้านแม่ง
ตอนนั่งบนรถก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์หรอกครับ มันไม่ยอมหลับทั้งๆ ที่ตามันแทบจะลืมไม่ไหว มันชวนคนนั้นคนนี้คุยตลอดทาง แต่เป็นการคุยที่ไม่รู้เรื่อง
ผมน่าจะอัดคลิปเอาไว้ให้มันดูเนอะ...
ว่าตอนมันเมามันพูดเยอะกว่ายี่สิบกว่าปีที่ผ่านมารวมกันเสียอีก
          กูจะทำไงกะมึงดีห้ะปริ๊น พูดทั้งๆ ที่รู้ว่ามันคงไม่มีสติจะรับฟังผมหรอก ได้แต่บ่นคนเดียว ในใจอยากทิ้งให้แม่งนอนตากยุงอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ
          แต่ถามว่าทำได้ไหม...
          ถ้าทำได้ผมจะแบกมันมาถึงที่พักเหรอครับ
          ผมผลักมันลงเตียง หอบเอาเรื่องตัวเล็กๆ แบบนี้แต่มันซุกซนไงจะเดินไปตรงนั้น จะคลานลงไปอันนี้ตลอดทาง โคตรเหนื่อย
          โมโหมากด้วย...
          แต่ดันยิ้มไง
          ทำไมมึงต้องน่ารักด้วยวะ ผมนั่งลงตรงขอบเตียง มองไอ้ปริ๊นยกมือขึ้นมาเกาแก้ม ปากมันงึมงำๆ ว่าขออีกขวด ส้นตีนเหอะมึง
          ผมส่ายหัวให้ไอ้เด็กดอยช้าๆ พอมันหัวถึงหมอนก็เหมือนแบตจะอ่อนลง ยังดีที่ไม่ลุกขึ้นมาเดินๆ ไปทั่วห้องเหนื่อยให้ผมต้องตามจับอีก
          เอาไว้พรุ่งนี้ต้องด่าซะหน่อยที่กินอะไรไม่รู้เรื่องจนปล่อยให้หมดสภาพ
          ผมทิ้งมันไว้บนเตียงทั้งสภาพแบบนั้น อาบน้ำให้ตัวเองก่อนแล้วค่อยเช็ดตัวให้มันถือว่าทำโทษที่หนีเที่ยว รุนแรงไหมล่ะปล่อยมันไว้กับกลิ่นเหล้า
          จำจนตายไปสิมึง
          กวินนนนนนนนน ผมกรอกตาเลยเมื่อได้ยินเสียงยานครางเรียกดังมาจากด้านหลัง
          ผมกำลังจะถอดเสื้อผ้าออกจากตัวก็เป็นอันว่าต้องพับเก็บ ตั้งใจจะรีบไปอาบน้ำก็ต้องหยุดไปก่อนทำไมมันยังไม่นอนหลับอีก
และไอ้ปริ๊นเรียกแบบนี้ต้องเดินไปหาไง มันไม่เห็นมันจะอาละวาด
          กึก
          ไอ้...ปริ๊น หมุนตัวกลับมาก้าวขาจะเดินไปที่เตียง ช็อคสิ... ก้าวไม่ออกขาแข็งเลย
          เจอเมียแก้ผ้า....
          อีกไม่นานมันจะไม่ได้แข็งแค่ขา
          ทำไรเนี่ยมึง รีบเดินไปเอาผ้าห่มขึ้นคลุมมันไว้ทั้งตัวรวมถึงหัวมันด้วย มันดิ้นๆ แต่โผล่ออกมาไม่ได้ผมจับผ้าห่มไว้แน่น
          สติ ตอง สติมึงยังอยู่ไหม...
          อื้อออ ร้อนนนน มันเริ่มถีบแล้วครับ ครั้งสุดท้ายเมื่อกี้เต็มๆ ท้องเลย
          จุก
          เจ็บ!” ผมบอกนั่งลงบนเตียงข้างๆ มัน ตีนมึงนี่หลายครั้งแล้วนะปริ๊นเดี๋ยวถีบเดี๋ยวเตะบอลใส่ แม่นเหลือเกิน
          ร้อนนนน มันนอนแผ่ลงกับเตียงถีบผ้าห่มออกจากตัว กางขากางแขน
          เลือดพุ่ง!!
          “ไอ้เหี้ย สบถเบาๆ กับภาพตรงหน้า
          ก็บอกแล้วไงว่าเมียแก้ผ้า....แล้วมานอนอ้าขาแบบนี้คืออะไร
          ความคิดด้านดีบอกว่าเมียเมาอย่าทำเลย ความคิดด้านชั่วบอกว่าจะเมาหรือไม่เมาก็เอาได้ไม่มีปัญหายังไงก็เมีย
          คุณว่าคนดีแบบผมจะเลือกความคิดด้านใน
          ไม่ทนแล้วเว้ย!” ผมแทบพุ่งเข้าใส่คนบนเตียงแต่มานึกได้ว่ายังเหลือกางเกงติดอยู่ที่ขา ด้านดีห่าไรนั่นน่ะเอาไว้ใช้วันหลังละกัน
          ความคิดชั่วนี่มีเหตุผล จะเมาไม่เมายังไงก็เมีย



By NanZnn 



ขออ่านแบบเต็มไม่คัทได้ที่ไลน์  Line ID : chjkkvdds





ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น