PROJECT NC :: FOOTBALLER TONJAY 1.4

   *เหตุการณ์หลังจากที่หนีเที่ยว*

  Footballer 1.4

            TON*JAY ❤

           ‘ไปเล่าให้กูฟังที่ห้องละกันมึง ไป เดิน!’

          โกรธ! โกรธมาก!

          “ต้นนน กูไม่ได้เหลวไหลเลยนะ แค่มาเที่ยว เปิดหูเปิดตา” ไอ้เตี้ยวิ่งตามผมดิ๊กๆ ผมไม่สนใจเหวี่ยงแม่งทุกคนที่เดินผ่าน

         “เหรอเจ แต่ที่กูเห็นแม่งไม่ใช่นี่หว่า” ผมตอบกลับเสียงเหวี่ยง หน้าตาบอกบุญไม่รับแบบสุดๆ

         ก็ถ้าเห็นแฟนไปนัวเนียกับผู้หญิงคุณจะรู้สึกกันยังไงล่ะครับ

         “โหห ต้นมึงอย่าโกรธกูเลย กูสัญญากูจะไม่ทำอีกแล้ว” ไม่ฟัง ไม่ฟังไอ้เตี้ย มึงมันกะล่อนเชื่อไม่ได้

         ผมเบ้ปากใส่ไอ้เจก่อนจะสะบัดหน้าเดินหนีเข้าบ้านพักไปโดยไม่รอมัน ผมกับมันกลับมาด้วยรถที่พวกผมไปจ้างมาจากคนในหมู่บ้าน ตอนนั่งมาบนรถมันก็เอาแต่ซบไหล่ พูดอ้อนขอให้หายโกรธ ไม่ใช่อย่างที่เห็นบ้างล่ะ

         คิดว่าผมโง่?

         ผมไม่หายโกรธแถมยังโกรธหนักขึ้นด้วย เพราะอะไรน่ะเหรอ....มันเจ็บขาแต่ไม่เจียมไง

         “ต้นค๊าบบบบ”

         “ไม่อยากคุยเจ”

         ผมเดินไปเดินมาในห้องเพื่อสงบสติอารมณ์ เจอแบบนี้ก็ไม่ไหวหรอก ไม่อยากทำร้ายมัน แค่คำพูดก็ไม่อยาก แต่มันอดไม่ได้  

         “มึงจะโกรธกูไปอีกนานแค่ไหนวะต้น” มันเดินมาดักหน้าตอนที่ผมกำลังจะเข้าไปอาบน้ำ สีหน้ามันเริ่มไม่ไหวเหมือนกัน

         “ทำไมต้องถาม มึงเป็นคนผิดนะเจ ต้องง้อไม่ใช่มาถามว่ากูจะหายโกรธเมื่อไหร่” ขมวดคิ้วใส่อารมณ์ ผมโมโหง่ายแต่ค่อนข้างใจเย็นกว่า ไอ้เจมันอดทนอะไรได้ไม่ค่อยนาน โดยเฉพาะเวลาผมโกรธแล้วมันต้องง้อ

         “ขอโทษก็แล้ว อ้อนวอนก็แล้วจะให้กูทำไง” มันถอนหายใจคงรู้ว่าไม่ควรพูดกับผมแบบนั้น

         “คิดดิเจมึงต้องคิด ครั้งนี้มึงผิดจะให้กูช่วยคิดได้ไง” ผมตอบ

         ผลัก!

         “ถามจริงนี่กูผิดมากเลยหรือไง” มันจิ้มที่อกตัวเองก่อนจะเอื้อมมาผลักหน้าอกผมจนเซถอยหลัง  

         “ไอ้เจ!!” ผมตวาดเสียงดัง ก่อนจะยืนนิ่ง

        หมับ!

        “ขอโทษๆๆๆๆๆ อย่าโกรธกูเลยต้น อย่าโกรธกันเลย” มันเดินเข้ามากอดผมไว้ แบบนี้ก็ทำเอาผมพูดอะไรไม่ออก

        มันเอาหน้าแนบที่หน้าอกของผม กอดผมแน่นทั้งตัว แต่ผมก็ยืนเฉยๆ อยากรู้ว่ามันจะง้อผมยังไงต่อไป

        “กูดื้อเอง กูจัดการทุกอย่าง กูอยากเที่ยว กูทำให้มึงเป็นห่วง แต่ยังไงกูก็ยังรักมึงเหมือนเดิมนะ” ผมหลุดยิ้ม

         เชี่ยต้น!

         ด่าตัวเองแล้วรีบกลับมาทำหน้าจริงจัง ดีที่มันซุกอยู่ที่อกไม่ทันได้เห็นว่าผมเริ่มใจอ่อนไปกับคำง้องอนของมัน ยกเอามือขึ้นปิดปากกลัวเสียงดีใจจะหลุดให้มันได้ยิน

         ผมโมโหง่าย...แต่ผมก็หายง่ายมากๆ นะรู้ยัง

         โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกะไอ้เจ ผมโกรธมันได้ไม่นานหรอก

         “หายโกรธกูเถอะนะ มึงเสียงดังใส่กู กูตกใจมากนะต้น กูนอนไม่หลับจะทำไง” เงยหน้ามาพูดอ้อนใส่ ผมต้องแอ๊บว่ายังโกรธอยู่ทั้งๆ ที่ตอนนี้อยากฟัดมันให้หายหมั่นเขี้ยว

         มึงมันร้ายไอ้เตี้ย! รู้ว่ากูแพ้ลูกอ้อนของมึง

         อายไหมต้น โมโหแรงแต่มาแพ้เพราะคำพูดง่ายๆ ของไอ้เตี้ยเนี่ย

         “จะทำอีกไหมเจ” ผมถาม มันยิ้มแล้วครับพอเห็นว่าผมพูดด้วย

         “ไม่ทำแล้วค๊าบบบ เจผิดไปแล้ว” ตอบไม่พอเอาหน้ามาถูๆ ไถๆ ที่หน้าอกของผม ความสูงมึงนี่พอดีเลยเนอะ

         พอดีตรงหัวใจกูเนี่ย

         เสี่ยวสัด!!

         “ต่อไปนี้กูห้ามเด็ดขาด จะผู้หญิง ผู้ชาย เพศห่าอะไรก็ช่าง ห้ามมึงเข้าใกล้ ห้ามนัวเนีย นอกกูจะอนุญาต” ชี้หน้าคาดโทษ มันยิ้มแต่ก็ยอมพยักหน้าหงึกๆ รับคำสั่งจากผม

         “ค๊าบบบพ่อค๊าบบบบ” พอกูหายโกรธก็เริ่มละ

          เป๊ะ!

         “โอ๊ย กูเจ็บ” มันยกมือลูบหน้าผากป้อยๆ หลังจากโดนผมดีดเข้าที่หน้าผากมันเต็มๆ หมั่นไว้ลิงหน้าไหว้หลังหลอก ตอนกูโกรธทำหน้าเหมือนขี้ไม่ออก ตอนนี้ก็ยิ้มแป้นแล้นน่าถีบจริงๆ

         “เจ็บจะได้จำ อย่าทำให้กูโมโหอีก” ผมพูดเสียงเข้ม แต่ครั้งนี้มันไม่กลัวแล้วครับ เพราะมันเริ่มหัวเราะเยาะแล้ว

         มึงนี่แม่งงงง

         “ไปอาบน้ำไป ไม่สำคัญละ กูง้อผ่านละ ไปชิ่วๆ” ไอ้เจโบกมือไล่ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคาดว่าน่าจะส่องไอจี

          เกลียดแม่ง.....ผมยืนเท้าเอวมองไอ้เจนอนกระดิกขาดิกๆ ไปมาอย่างมีความสุข ผิวปากฮัมเพลงอารมณ์ดี พอดีเลย....

          กูอยากอารมณ์ดีด้วย......

          “เจ” ผมเรียก ตอนนี้นั่งอยู่บนเก้าอี้นวม

          “หืม” ขานรับแต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้น จิ้มๆ ไอจี สาบานสิเจว่ามึงคือคนที่เพิ่งทำผิดมาแล้วได้รับการให้อภัย

          “เจ...” เริ่มกดเสียงต่ำ คราวนี้ได้ผลมันคงรู้แล้วว่าผมต้องการเรียกให้มันเงยหน้ามามองกัน

         “ว่าไง...อ้าวทำไมไม่ไปอาบน้ำอีก” มันเงยหน้าขึ้นมามองคงตกใจที่ผมมานั่งอยู่ตรงนี้

         “เดินมานี่สิ” ผมกวักมือ มันทำหน้างงๆ ตอนผมเรียกแต่ก็ยอมลุกจากเตียงมานะ แต่มันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าห่างจากผมไปประมาณสามก้าว ไม่ยอมเข้ามาใกล้

         “อะไร ไม่น่าไว้ใจนะมึงอ่ะ” มองอย่างหวาดระแวง หึ

         “กูมาคิดๆ ดูแล้ว มึงน่าจะทำอะไรไถ่โทษให้กูหน่อยนะ” ผมบอก มองหน้ามันด้วยความเจ้าเล่ห์ แต่เสือกโง่ไงยังคิดไม่ได้

        “ทำอะไร” ผมกระตุกยิ้ม

        “ถอดเสื้อผ้า แล้วมานั่งลงตรงนี้” ผมตบที่หน้าขาตัวเองเบาๆ ชัดเจนว่าต้องการให้มันมานั่งลงตรงไหน

         แน่นอนว่ามันช็อค

         “ตลกละไอ้เหี้ย ไม่เว้ย!” มันโวยวายยกมือขึ้นปิดด้านบน เดินถอยหลังไปจนไปชนกับขอบเตียง

        “อย่าให้กูต้องใช้กำลัง” ผมนั่งที่เดิม รู้ว่ายังไงมันก็ต้องทำ...

        “ต้นนนนน อย่างอื่นเหอะนะ” มันประสานมืออ้อนวอนผม แต่ผมส่ายหัว

         “มานั่งลงตรงนี้” ตบหน้าตักอีกครั้งเพื่อกระตุ้น มันเชิ่ดปากอย่างงอนๆ แต่ก็ยอมลุกจากเตียงเดินมาหาผม

         กึก!

         “อะ...อะไร” มันตกใจตอนที่ผมยกมือขึ้นห้ามมัน

         “ถอดเสื้อผ้าด้วย ไม่สิถอดกางเกงอย่างเดียวก็พอ” ชี้ไปที่ส่วนล่าง ก่อนจะกระดิกเชิญให้มันมาตามคำสั่ง

         ผมยิ้มเมื่อเห็นเริ่มปลดตะขอกางเกง ไอ้เจก็ยังคงเป็นไอ้เจ แม้ว่าจะยอมทำตามแต่ปากก็ยังบ่นไม่หยุด ได้ยินมันด่าเหมือนมาเกือบหมดทั้งเขาดิน

          “มึงมันโรคจิต” ไอ้เจมันด่าก่อนจะเดินมานั่งโดยที่หลังเราซ้อนกัน เราหันหน้าไปหาเตียงทั้งคู่

          ผมสอดมือเข้าใต้รักแร้มันเพื่อเอื้อมไปข้างหน้า เบียดตัวให้ชิดแผ่นหลังมันมากขึ้น กดจูบลงที่ซอกคอด้านหลัง มันสะดุ้งแน่ล่ะ นี่คือจุดอ่อนของไอ้เจ

          “จะทำแน่ๆ ใช่ไหม” มันถามในขณะที่เริ่มพิงตัวผม

          “ขนาดนี้แล้วเจ ยังจะถามอีก” ยังคงกดจูบและขบกัดเบาๆ ไปเรื่อยๆ

          ผมไม่กล้าทำรอยไว้เยอะ มันเป็นที่รักของแฟนๆ ต้องถ่ายรูปกับแฟนคลับบ่อยๆ ไม่ดีแน่หากมีคนเห็นร่องรอยพวกนี้ ข่าวหน้ากีฬาพาดหัวตัวโตแน่

          “พรุ่งนี้มีซ้อมม..อื้ออ” ผมสอดลิ้นเข้าไปในติ่งหูตอนที่มันถาม แหย่เข้าไป มันย่นคอหนีสัมผัสของผม

          “ลาสิเจ....อย่าโง่”

           ทำไมต้องให้บอกด้วย

            ผมใช้เวลาร่วมรักกับมันอยู่บนเก้าอี้อยู่นานจนเปลี่ยนไปที่เตียง

          “แฮ่กกกๆๆ” มันหอบและทำท่าจะล้มตัวลงไปนอน แต่ผมกลับรั้งร่างมันไว้

         “ทำอะไรอีก” เสียงมันแหบลงคงเพราะตะโกนมากไปหน่อย

         “เอามึงไง” มันกรอกตา แต่ผมไม่เสียเวลาจะไม่ยอมก็ช่าง ผมมีวิธีทำให้มันยอมละกัน

         “ต้น!! อย่ากัด ไอ้เหี้ย!”

                By NanZnn ❤



ขออ่านแบบเต็มไม่คัทได้ที่ไลน์  Line ID : chjkkvdds